Australische hoogleraar: "Genderideologie op school maakt een hele generatie kinderen in de war"

Op een vrouwenrechtenbijeenkomst op Martin Place in Sydney, gehouden tegen wijzigingen uit 2013 in de Australische Sex Discrimination Act, sprak emeritus hoogleraar psychologie Dianna Kenny felle taal over de gevolgen van genderonderwijs op scholen. Volgens haar groeit in Australië een hele generatie tieners op "in de schaduw van een genderidentiteit die losstaat van biologische realiteit" — met verwarring als gevolg, niet met meer zelfinzicht.

Een generatie die alleen dit kent

De aanleiding voor het protest was de wetswijziging van 2013, waarbij de termen "man" en "vrouw" uit de Australische antidiscriminatiewet werden geschrapt en genderidentiteit — losgekoppeld van biologisch geslacht — als nieuw beschermd kenmerk werd ingevoerd. Kenny, die in haar eigen praktijk kinderen begeleidt die worstelen met vragen over gender, wijst op het verschil tussen generaties: "Een kind dat in 2010 geboren is, was drie toen die wetswijziging plaatsvond, en is nu zestien. Dit zijn de kinderen die mijn spreekkamer in stromen, in de war over wie ze zijn. Ze weten niet of ze demiboy, demigirl, aseksueel, aromantisch, panseksueel, omniseksueel, transgender of demigender zijn, en zo verder."

Kenny stelt dat de huidige generatie de eerste is die haar hele bewuste jeugd heeft doorgebracht binnen een wettelijk en institutioneel kader waarin genderidentiteit formeel is losgekoppeld van biologisch geslacht. Ze verwijst naar jongerenonderzoeken die tot 46 verschillende genderidentiteitscategorieën aanbieden: "Is het dan een wonder dat kinderen in de war zijn?"

Scholen die ouders buitenspel zetten

Andere sprekers op de bijeenkomst richtten zich specifiek op de rol van scholen. Anna Kerr, hoofdjuriste bij de Sydney-based Feminist Legal Clinic, vertelde dat haar organisatie regelmatig in contact komt met jonge detransitioners — "kwetsbare jonge vrouwen en meisjes die in een sneltreinvaart in 'gender-bevestigende' hormonen en operaties zijn beland, doorgaans zonder gedegen psychiatrische beoordeling of begeleiding." Volgens Kerr behandelen chirurgen soms borstamputaties bij jonge vrouwen op basis van niets meer dan een verwijzing van de huisarts.

Kenny wijst er daarnaast op dat sommige Australische scholen alternatieve schooluniformen aanbieden aan leerlingen die zich zelf als transgender identificeren, en daarbij voorkeursnamen en -voornaamwoorden gebruiken zonder medeweten of toestemming van de ouders. Ze citeert ouders die pas aan het einde van het schooljaar, via het schoolrapport, ontdekten dat hun kind op school onder een andere naam werd aangesproken. Kenny pleit voor een volledige herziening van de seksuele-vormingscurricula op openbare scholen: "Kinderen kunnen nu thuis als jongen vertrekken en bij het schoolhek van geslacht 'veranderen', of andersom."

Zwijgcultuur rond kritiek

Publiek intellectueel dr. Clive Hamilton, voormalig hoogleraar publieke ethiek, betoogde dat critici van genderideologie in Australië steeds vaker met juridische en professionele consequenties te maken krijgen. Hij noemde onder meer de zaak van psychiater dr. Andrew Amos, wiens lidmaatschap van het Australische en Nieuw-Zeelandse College van Psychiaters werd geschorst nadat hij online kritiek had geuit op het gender-bevestigende behandelmodel. "Artsen die de wetenschappelijke onderbouwing volgen, riskeren nu hun baan", aldus Hamilton. Kenny sluit zich daarbij aan: volgens haar leidt het prioriteren van zelfverklaarde genderidentiteit boven biologisch geslacht ertoe dat jongeren die simpelweg gendernonconform zijn, worstelen met hun seksuele oriëntatie, of een vorm van autisme hebben, onterecht richting medicalisering worden geduwd.